Thursday, April 4, 2013

Λέξεις, σύμβολα, έθιμα άλλων θρησκειών που ο Χριστιανισμός καταπολέμησε ως Σατανικά ή αφομοίωσε Part 2

Μετά την ανάλυση που έκανα στο πρώτο μέρος αποφάσισα να γράψω ένα δεύτερο μέρος με την συνέχιση της έρευνας και της ανάλυσης όχι μόνο σε μεταγενέστερα γεγονότα (που υπάρχουν πάμπολλα) αλλά και στην ίδια τη βίβλο και τα λοιπά ιερά βιβλία του Χριστιανισμού.
Σήμερα οι καθηγητές θρησκευτικών (ή ορθότερα οι προσηλυτιστές του Χριστιανισμού στα σχολεία) καθώς και οι ιερωμένοι της εκκλησίας χαρακτηρίζουν πάμπολλα νέα γεγονότα ως σατανιστικά. Κάποιοι αποκάλεσαν τα Pokémon ως σατανιστικά μόνο και μόνο για να αποτρέψουν τα μικρά παιδιά από να απολαμβάνουν κάτι το ξένο.

Ας πάμε όμως σε λίγο πιο σημαντικά και λιγότερο αστεία γεγονότα που είτε καταπολεμηθήκαν ως σατανικά ή αφομοιωθήκαν στην προσπάθεια του Χριστιανισμού να επιβληθεί.

Ξεκινώντας ας μιλήσουμε λίγο για τα κόλλυβα. Τα κόλλυβα ξεκίνησαν από την αρχαία Ελλάδα. Η ονομασία κόλλυβα προέρχεται από το αρχαιοελληνικό κόλλυβο που σημαίνει κόκκοι δημητριακών. Τα πανσπέρμια λοιπόν προσφέρονταν στην παγανιστική γιορτή των Ανθεστηρίων εις μνήμη των νεκρών. Αυτό αφομοιώθηκε στον Χριστιανισμό κατά την περίοδο του Βυζαντίου και στη συνέχεια διατηρήθηκε στην Ορθοδοξία μέχρι σήμερα.




Στην πορεία να μιλήσουμε λίγο για τα κάλαντα. Το έθιμο αυτό είναι συνυφασμένο με τα Χριστούγεννα και το πώς τα γιορτάζουμε σήμερα. Η λέξη "κάλαντα" είναι δανεισμένη από την ρωμαϊκή γιορτή των "καλένδων". Αυτό όμως είναι επίσης δανεισμένο από το αρχαιοελληνικό έθιμο της Ειρεσιώνης. Η Ειρεσιώνη (από το είρος, έριον= μαλλί προβάτου) λοιπόν, ήταν ένα κλαδί ελιάς  στολισμένο με γιρλάντες από μαλλί λευκό και κόκκινο και τους πρώτους φθινοπωρινούς καρπούς (σύκα, καρύδια, αμύγδαλα, κάστανα, δημητριακά). Την εβδόμη ημέρα του μηνός Πυανεψιώνος (22 Σεπτεμβρίου – 20 Οκτωβρίου), παιδιά των οποίων και οι δύο γονείς ζούσαν ,περιέφεραν την Ειρεσιώνη στους δρόμους της πόλης των Αθηνών τραγουδώντας από σπίτι σε σπίτι, παίρνοντας το φιλοδώρημά τους από τον νοικοκύρη ή την κυρά και όταν έφθαναν στο σπίτι τους κρεμούσαν την Ειρεσιώνη πάνω από την εξώπορτά τους, όπου έμενε εκεί μέχρι την ιδία ημέρα του νέου έτους, οπότε, αφού τοποθετούσαν την νέα, κατέβαζαν την παλιά και την έκαιγαν. Άλλα παιδιά κρεμούσαν την Ειρεσιώνη πάνω από την θύρα του Ιερού του Απόλλωνα. Το έθιμο απηχούσε την ευχή των ανθρώπων για την ευφορία της γης, τις ευχαριστίες τους για την καρποφόρα χρονιά που πέρασε και τον εξευμενισμό των θεών για μια ακόμα πιο αποδοτική σε γεννήματα χρονιά, αυτή που ερχόταν. Η γονιμότητα της γης ήταν, αυτονοήτως, πολύ σημαντική για την επιβίωση των πληθυσμών και την ευζωία τους. Το έθιμο έσβησε σαν ειδωλολατρικό αποκύημα κατά τα βυζαντινά χρόνια και μετατράπηκε σε Χριστουγεννιάτικα κάλαντα.


Πάμε τώρα στο σημαντικότερο γεγονός της Χριστιανοσύνης. Την σταύρωση και την Ανάσταση του Ιησού Χριστού. Παλαιότερα κάναμε μικρή αναφορά στον Απολλώνιο τον Τυανεύς ο οποίος με βασή ιστορικά ντοκουμέντα (και όχι απλά ευαγγέλια) περπάτησε πάνω στο νερό, θεράπευσε τυφλούς, προέβλεπε το μέλλον, περπατούσε μέσα από τοίχους, σταυρώθηκε και μετά απο τρεις μέρες αναστήθηκε και επέστρεψε στους μαθητές του πριν ανεβεί στους ουρανούς... Μετά από παιρετέρω μελέτη βρήκαμε ακόμα ένα που είχε ακριβώς την ίδια ιστορία. Το όνομα αυτού Ορφέας. Δείτε τον και στην πιο κάτω θρησκευτική απεικόνιση του

Επίσης υπάρχει ακόμα μια ιστορία χιλιάδες χρόνια πριν την εμφάνιση του Ιησού. Γεννήθηκε ένας Θεάνθρωπος, σε ένα στάβλο, από μητέρα παρθένα. Αναφέρει ότι ο Θεάνθρωπος αυτός ταξιδεύει μαζί με τους μαθητές του, διδάσκοντας σε πολλά μέρη και κάνοντας πολλά θαύματα, μέχρι την ημέρα που συλλήφθηκε και δικάστηκε για βλασφημία. Βρέθηκε ένοχος και εκτελέστηκε. Τρεις μέρες μετά όμως αναστήθηκε. Αυτή η ιστορία αναφέρεται στο Θεό Διόνυσο.....

Η αλήθεια είναι ότι έχω ακούσει και για πολλούς άλλους που έχουν παρόμοιες ιστορίες όπως π.χ. τον Μίθρα ή τον Οσίρι αλλά πριν να εξακριβώσω δεν θα τους συμπεριλάβω. Θα σας προτίνω όμως να το ψάξετε κι εσείς λίγο μόνοι σας και αν βρείτε κάτι να με ενημερώσετε στα comments


Πάμε τώρα στον κατακλυσμό. Στο άκουσμα της λέξης “κατακλυσμός” έρχεται αυτόματα στο μυαλό μας η βιβλική αφήγηση που έντεχνα διδαχτήκαμε σε μια τρυφερή ηλικία και στερεοτυπικά συνδέθηκε στο μυαλό μας με τη μορφή του Νώε. Αγνοώ το γεγονός πως είναι εν τη φύση αδύνατο να κατασκευάσει κάποιος μία κιβωτό με η οποία να αντέξει όλα τα ζώα (10 δισεκατομύρρια είδη.......) σε μία πλυμμήρα και στην πορεία να τα διαμοιράσει ακριβώς όπως είναι σήμερα.... Ας πάμε σε παλαιότερες καταγεγραμμένες αναφορές που μοιάζουν υπερβολικά με αυτή του Νώε.
Όχι μόνο ο Δευκαλίωνας επέζησε μία τεράστια πλημύρα αλλά μέχρι και η ιστορία με το περιστέρι είναι πανομοιότυπη. Για του λόγου το αληθές, διαβάστε πως περιγράφει ο Λουκιανός την περίπτωση χρήσης του περιστεριού από τον Δευκαλίωνα.
"Ὁ Δευκαλίων ἄνοιξε τὸ παράθυρο. Δὲν ἔβρεχε πιά. Ὅλα ὅμως γύρω ἦταν μιὰ ἀπέραντη θάλασσα. Ὁ Δευκαλίων ἀναγνώρισε τὸ μέρος, ἦταν τὸ δίκορφο τοῦ Παρνασσοῦ ποὺ τώρα ἦταν νησάκι. Πρὶν βγοῦν ὅμως ἔπρεπε νὰ βεβαιωθοῦν πὼς ὁ καιρὸς δὲ θὰ ξαναχαλάσει. Ὁ Δευκαλίων ἄφησε τότε ἕνα περιστέρι.
 Ὅλοι γνώριζαν ἐκεῖνα τὰ χρόνια, πὼς τὰ περιστέρια προβλέπουν μὲ σιγουριὰ τὸν καιρό(!)

"Ἂν λοιπὸν τὸ περιστέρι γυρνοῦσε φοβισμένο πίσω, αὐτὸ θὰ σήμαινε πὼς ὁ κατακλυσμὸς θὰ συνεχιζόταν καὶ δὲν θά ’πρεπε νὰ βγοῦν ἀπ’ τὴν κιβωτό. Τὸ περιστέρι ὅμως κάθισε μιὰ στιγμὴ στὸ παράθυρο κοίταξε λίγο τὸν καιρὸ κι ὕστερα πέταξε χαρούμενο ψηλὰ στὸν Παρνασσό".

Πανομοιότυπο δεν νομίζεται;;; Για περισσότερες λεπτομέρειες για τον Δευκαλίωνα ένα google search θα σας πείσει.....



Το αγιο πνευμα συμβολιζεται στον χριστιανισμο με το περιστερι.Οι αρχαιοι θεοι παριστανονται να κρατουν στο χερι τους ενα περιστερι θεωρουμενο ιερο πουλι.Συχνη μεταμορφωση του Διος ηταν σε περιστερι ενω η αμβροσια των θεων εκομιζοτω στους θεους με περιστερια.Ειχε δηλαδη το χαρισμα της θειας επικοινωνιας το περιστερι.


Συνεχίζοντας ας πάμε στην γιορτή των Θεοφανείων. Η 6η Ιανουαριου,υιοθετηθηκε απο τον χριστιανισμο ως θεοφανεια,λεξη συνθετη εκ του θεος-φαινω,δηλαδη φανερωση του θεου.Στην μυθολογια των Ελληνων αλλα και των Αιγυπτιων,ο Διας γεννηθηκε εντος σπηλαιου(εξου και η φατνη)απο την Ρεα,οπως επισης και ο Ερμης,και ο Διονυσος οπως και για τους Αιγυπτιους ο θεος Εων και εμφανιστηκαν της 6ης Ιανουαριου.Η γιορτη των θεοφανειων εχει τις ριζες της στα αρχαια ιερατικα δρωμενα της εορτης των Πλυντηριων,κατα την διαρκεια των οποιων οι ιερεις βυθιζαν το ξοανο της θεας Αθηνας στην ακτη του Φαληρου,κατ'αντιστοιχεια της ριψης του χριστιανικου σταυρου σημερα εντος της θαλασσης.


Το χριστουγεννιάτικο δέντρο ως γνωστόν κάποτε δεν στολιζόταν στην Ελλάδα. Στόλιζαν καραβάκι. Ας δούμε όμως από που ξεκίνησε το στόλισμα δέντρων. Οι πρόγονοι του Χριστουγεννιάτικου δέντρου μπορούν να αναζητηθούν στα παγανιστικά έθιμα της λατρείας των δέντρων. Οι Βίκινγκς χρησιμοποιούσαν το δέντρο στις τελετές τους ως σύμβολο αναγέννησης που σηματοδοτούσε το τέλος του χειμώνα και τον ερχομό της άνοιξης και της αναγέννησης της μητέρας Φύσης. Στην Αγγλία, όπως και στην Γαλλία, οι Δρυίδες στόλιζαν βελανιδιές με φρούτα και κεριά προς τιμήν των Θεών τους. Οι Αιγύπτιοι, οι Κινέζοι και οι Εβραίοι έφτιαχναν γιρλάντες και στεφάνια από αειθαλή δέντρα ως σύμβολα της αιώνιας ζωής. Ο Άγγλος ιερομόναχος Άγιος Βονιφάτιος ήταν αυτός που καθιέρωσε το Χριστουγεννιάτικο δέντρο ως σύμβολο τον 8ο αιώνα μ.Χ. Σύμφωνα με την παράδοση για να εξαλείψει την ιερότητα που απέδιδαν οι παγανιστές στο δρυ, έβαλε στη θέση του το έλατο σαν σύμβολο χριστιανικό και ειδικότερα σαν σύμβολο των Χριστουγέννων. Η παράδοση θέλει το ιδρυτή του Προτεσταντισμού Μαρτίνο Λούθηρο να είναι αυτός ο οποίος καθιέρωσε το στόλισμα του Χριστουγεννιάτικου δέντρου ενώ το 1882 στην Νέα Υόρκη στολίστηκε το πρώτο ηλεκτρικά φωτισμένο Χριστουγεννιάτικο δέντρο από ένα συνάδελφο του Τόμας Έντισον.

Ο μύθος με τον οποίο σώθηκε ο Μωυσής είναι ακριβώς ο ίδιος με αυτόν του Περσέα. Συγκεκριμμένα "Για να σωθεί ο Περσέας, που ήθελε να τον σκοτώσει ο βασιλιάς Ακρίσιος, τον βαλαν σ’ ένα κιβώτιο και τον έριξαν στη θάλασσα." ενώ "  Για να σώσουν το Μωυσή, τον έβαλαν σ’ ένα καλάθι και τον άφησαν να πλέει στο ποτάμι."


Πάμε τώρα σε θέματα της ζωής του Ιησού.

Ξεκινώντας από τη γεννηση του Ιησού βλέπουμε ότι έχει ομοιότητες (βασικά είναι ίδιο) με τον μύθο της γεννήσεως του Κρίσνα
"Κατά τη γέννηση του Κρίσνα γίνηκαν θαύματα. Η γέννηση του Κρίσνα, αναγγέλθηκε με την εμφάνιση ενός άστρου στον ουρανό. (...) Το βρέφος Κρίσνα το επισκέφθηκε ο προφήτης Ναράντα. (Οι αστρολόγοι του προλέγουν λαμπρό μέλλον). (...) Κατά τη γέννηση του Κρίσνα ήλθαν ποιμένες να τον προσκυνήσουν.(...)Ο Κρίσνα γεννιέται στη Μαθούρα, όπου οι γονείς του πήγαν για να πληρώσουν τους φόρους."
Ακριβώς τα ίδια με τον Χριστό όπου εμφανίστηκε λαμπρό άστρο, ήρθαν ποιμένες και μάγοι να τον προσκυνήσουν, οι μάγοι του προλέγουν λαμπρό μέλλον και οι γονείς τους ήταν σε άλλη πολή για υποχρεώσεις προν την "κυβέρνηση" (απογραφή πληθυσμού).

Σε ηλικία δώδεκα χρόνων Οι γονείς του Ιησού τον έχασαν και τον βρήκαν μετά σε ναό να μιλάει για θρησκευτικά θέματα με ιερείς. Ακριβώς το ίδιο συμβαίνει με τον Βούδα (500 χρόνια πριν από τον Ιησού). Συγκεκριμμένα " Όταν ο Βούδας ήταν 12 χρονών, τον έχασαν μια φορά οι γονείς του και τον ξαναβρήκαν αργότερα ανάμεσα σε σοφούς να συζητάει σοφά για θρησκευτικά ζητήματα."
Με τον Βούδα υπάρχουν όμως και άλλες ομοιότητες, καθώς σε ηλικία 30 χρονών, ο Ιησούς ήταν στην έρημο για ασκητισμό και ο διάβολος βάζει σε πειρασμό τον Ιησού, υπόσχοντας του την κυριαρχία πάνω στη γη, δόξα και βασιλεία. Στον Βουδισμό ισχύει ότι "Σε ηλικία 28 χρονών, ο Βούδας αποσύρθηκε στην έρημο για νηστεία και προσευχή. Στην έρημο ο διάβολος Μάρα βάζει σε πειρασμό το Βούδα" Οι ομοιότητες του Ιησού με τον Βούδα είναι όντως πάρα πολλές. Θα αναφέρω ακόμα μερικές, πριν προχωρήσω στο επόμενο θέμα:

Ο Βούδας βυθίζεται στο ιερό ποτάμι και ακούει τη διδασκαλία του προδρόμου του Ρουντράκ.
Ο Ιησούς, στον ποταμό Ιορδάνη, ακούει τη διδασκαλία του Ιωάννη.

Την ώρα που ο Βούδας βυθίζονταν στα νερά του ποταμού Ναϊταντζάν, φάνηκε ένα σημάδι.
Το ίδιο πράμα συμβαίνει και στη βάπτιση του Ιησού Χριστού στον Ιορδάνη ποταμό.

Οι μαθητές του Ρουντράκ γίνονται μαθητές του Βούδα.
Οι μαθητές του Ιωάννη γίνονται μαθητές του Ιησού.

Ο Βούδας μυεί έναν από τους μαθητές του κάτω από μια συκιά.
Ο Χριστός μυεί τον Απόστολο Ναθαναήλ κάτω από μια συκιά.

Ένας από τους μαθητές του Βούδα είναι προδότης (ο Ντεβάττα).
Ο Ιούδας προδίνει τον. Ιησού.

Ο πλούσιος θέλει να γίνει μαθητής του Βούδα, αλλά δε μπορεί να παρατήσει τα πλούτη του.
Το ίδιο πράμα λέγεται και στο Ευαγγέλιο, στην παραβολή του πλουσίου.

Ο Βούδας βαδίζει πάνω στο νερό, περνάει πάνω από ορμητικούς χείμαρρους.
Το ίδιο κάνει και ο Ιησούς Χριστός.

Ο Βούδας διατυπώνει τον κανόνα: δεν ατιμάζει τον άνθρωπο ό,τι μπαίνει στο στόμα του, αλλά ό,τι βγαίνει.
Το ίδιο κάνει και ο Ιησούς μη σεβόμενος τη μέρα του Σαββάτου.

Ο Βούδας διαδίδουν τη διδασκαλία με παραβολές και την ενισχύουν με θαύματα.
Το ίδιο πράμα κάνει και ο Ιησούς Χριστός.

Υπάρχουν πολλές άλλες ομοιότητες μεταξύ Βούδα και Ιησού αλλά θα τις παραθέσω όλες μαζί σε μεταγενέστερο άρθρο που θα ασχολείται μόνο αυτό το θέμα

Και κάτι τελευταίο. Ως γνωστόν όλοι οι Χριστιανοί φοράνε σταυρό. Με το που εισέρχονται στην εκκλησία κάνουν τον σταυρό τους, όταν προσεύχονται κάνουν τον σταυρό τους κλπ κλπ. Ο σταυρός όμως σαν σύμβολο θρησκείας προυπήρχε κατα πολύ του Χριστιανίσμου. Συγκεκριμμένα ήταν σύμβολο του Θεού Δία-Ήλιου καθώς και σύμβολο παγανιστικών θρησκειών. (Περισσότερες λεπτομέρειες εδώ)

Ολοκληρώνωντας λοιπον το δεύτερο μέρος των άρθρων αυτών ένα πράγμα έχω να πω. Όσο μελετάς τον Χριστιανισμό τόσο περισσότερες ομοιότητες βρίσκεις με άλλες θρησκείες. Όσο μελετάς άλλες θρησκείες τόσα περισσότερα σύμβολα βρίσκεις που εκκλησία κατηγόρησε ως σατανιστικά για να σκοτώσει της θρησκείες αυτές και να επιβάλει τον Χριστιανισμό. Μέσα σε όλα αυτά ένα είναι το σίγουρο. Οι πληροφορίες είναι τόσο πολλές που θα υπάρξει σίγουρα και μέρος τρίτο


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...